Dur Yolanda
Wa waar ut toch nu mooje expessisie op de Mart
Meens, ‘k em mun ooge uitgekeke! Mar goet daddoonzen oogeid goej weer bestelt aar, van de week op OMROEP BRAOBAANT, eej? IJ kreeg zunne zin nog ok, wij blij!…… Waar ik vanaoved in dun friettent. Druk, jong, da wulde nie wete! Dus net as in een gewoon resteraant wachte op un taofeltje…. Nu veent agter mijn aar nie zoveul geduld, en die prebeerde vals te speule. Ij riep :Braant!!!!” Gevolg: iederjin aat gewoon deur. Nog un pooging: Ij riep “Kekt uit! Krabbe!!!!” Iederjin keek om, lachte en aat gewoon verder…..Zou da deur dieje vlag komme uit ut Krabbegat? Raoke we dur gewoon aon gewent, musschient? Nog nu mooje: We konne tog stemme op oons lieke bij dieje zelfden omroep en ‘t bleef mar op plek 11 staon, dus nou wor ut nie in eel Braobaant g’oort………zoude denke, eej, mar z’emme tog oonzen optocht laote zien ???? Is da lieke musschient wel 20 kere vorbij gekomme!!!!!! A ta gin kunst is, wittik ut ok nie mir. Vor subiet wir lekker slaope en morrege op tijd durruit eej, waant we motte tog naor de Paoterskerk? Agge daor nouw mar kunt parkere. Tot morregu! Oo,uh, gaon jullie ok naor de Djokkies luistere? Ikke wel, wor! Truste! Yolanda

Beste TULLEPETAON.
Vandaog is ut den eerste sgooldag vor jou.
Misgien zijde gebrogt naor iere , of zijde al zo groot dagge zelfstaandig gekomme bent.
Wij (van de Leutakkedemie) vereuge er oons op dagge vor oonze sgool et gekooze, om oe eige verder te ontwikkele in de Leut.
De doosente (Cees van de Ven Ton Harmsen en Jan Houtepen) zulle ur alles aon doen, om oe verstaand nog meer te gaon ontwikkele deze dag. Daarum emme we vor vandaog den eerste les op ut programma staon en das ut vak :
“ Egt Rozendaols “.
Ut sprikt vanzelluf dagge nie zomar ineens kunt gaon begienne mee dénke,mar dagge eerst nun waarmingup vor oe ersens zult motte doen om tot goeie resultaote te komme.
Uitleg vor de waarming-up.
- Ge mot gaon begiene , om mee de lienkerkaant van oe ersens alleen mar aon iets LEUTIGS te dènke. ( Doe ditte eel vlug 10 keere agter mekaore).
- Nou ut bovestaonde eraale , mar dan mee de regterkaant van oe ersens.
- Addut zeer begient te doen, motte oe eige nie gaon forseere, mar gelijk gaon stoppe om ersebesgadiginge te vorkomme, en un alf uurke wagte.
- Adde vor oe eige denkt dagge waarm genogt zijt, dan kunde wa oons betreft aon ut grote waark gaon begiene.
- De doosente van de Leutakkedemie draoge gin verantwoordelijkeid adde
bij teveul inspanning last krijgt van erse-sgimme. ( Wel oe eige melde bij de doosente na afloop van de test om de waondenkbeelde verder te gaon ontwikkele).
Uitleg van de opgaove.
De eerste les bestaot uit 2 bladzijdes, mee op elke bladzij aon de lienkerkaant un egt Rozendaols woord. In de middelste kolom staot un betekenis . Deze kan goed of fout zijn. Adde denkt dattie fout is Vul dan in de kolom “Di mot ut zijn “ , de werkelijke betekenis in.Adde denkt dat de betekenis goed is motte in de kolom : Di mot ut zijn “ niks mir invulle
Edde alles ingevuld, zet dan bovenaon op elke bladzije oewe naom en lever alles in bij de tent van de Leutakkedemie.
Diegene dietur ut mienste foute in et , krijgt unne Graod van de Leutakkedemie uitgereikt . ( De groooooooooootste die we emme ).
Denkterom dagge nie afkekt of spiekt bij un aander , want daor lette we streng op.
Klik hier voor de opgaove
Ge kunt um ier naor toe zende KLIK
Het is een willekeurige morgen in januari. Net wakker, schuif ik mijn symbolische glasgordijnen terzijde, om te genieten van de morgenstond. Het is alsof ze voelen en weten dat ze er zeer binnenkort weer een tijdje af mogen. Ze worden weer ere-decoraties. Bij het eerste aanzien der ochtendgloren kijkt mijn blik genoegzaam uit over het zilte nat van de mooie Berregse Plaat en de prachtige sier van de vernieuwde Kop van ‘t Hoofd. In het water klotsen kartonnen doorweekte McDonaldszakske en lege milkshakebekers tegen de kalende grashelling. Het lijkt zelfs alsof de krabbekes al geleidelijk op het droge willen komen om hun jaarlijks feestelijk natje te gaan nemen. Hoog in de bomen houden bonte kraaien een lawaaierig kwettergesprek, alsof ze nu al vrees hebben voor dat éne, laatste schot. Aan alles ruik je het … CARNAVAL zit weer in de lucht! ’t Wordt snel VASTENAVEND.
De krullen in m’n megasnor draai ik sierlijk spits op tot Dali-nivo. Niet met gel, maar ouwerwets met suikerwater. Ik hijs me in m’n nu nog smetteloos witte jasschort en trek m’n franse klot scheef op het hoofd. Ik voel het! Ik zit vandaag lekker in m’n ochtendvel. Het wordt weer zo’n dag waarop ik als plaatselijke kunstschilder meer dan goed uit de verf zal gaan komen. Tijdens het ontbijt decoreer ik mijn krokant scheepsbeschuitje met aardbeien, ansjovis en asperges en schenk me een vers kopje bosberregse thee in. Met de broodnodige leesbril stevig op de neus lees ik ondertussen mijn kwakkelloos ochtendkrantje, waarin zoiets als het “uitgebreide” Berregse carnavalsnieuws moet staan. Écht nieuws verwacht ik niet eens, want het is net alsof ze al meer dan 25 jaar steeds dezelfde teksten nemen, die ze ter zijner tijd alleen met wat nieuwe namen en foto’s aanpassen. “Het Berregs Krabbegat… altijd van álles te doen, maar er gebeurd eigenlijk nooit niks!” Al járen lijkt het wel één lange folkloristische polonaise van oneindige herhalingsoefeningen. En niemand die ook maar iets aan het vastgeroeste principe durft te veranderen. “Och kom, we weten misschien wel niet beter”, troost ik mezelf. Maar ik moet me meteen op deze gedachte corrigeren als plots mijn oog valt op een klein artikeltje, ergens in een hoekje, op een niets zeggende pagina, weg gemoffeld. Met een naïeve trotse bits kopt het stuk: “Roosendaal heeft weer eígen motto: ’t Blèft kunst !” Ik voel even een kouwe rilling, nip aan de thee en mompel: “Da’s godsamme een prachtig motto.”

Het o,zo nabije Roosendaal. Tullepetaonestad ! Berrege op Zooms steeds groter groeiende buurstad waar de Tullepetaonen het carnaval eerst van de Krabbe hebben aan- en afgekeken, het vrijsnel hebben geëvenaard en daarna meteen erop en erover zijn gegaan. Met de tijd en mensenwensen mee. Een stad die qua carnaval is uitgedijt tot één van de meest gevarieerde en levende van heel Brabant. Een waar toevluchtoord voor feestneuzen, maar ook voor verfkunstenaars en andere kunstzinnige mensen die er hun artistieke eieren meer dan kwijt kunnen. Een bolwerk van carnavaleske acties. Iets waartegen wij, met onze uitgemolken armtierige vitrage- en zakdoekenfolklore, door de jaren heen wel heel karig zijn gaan afsteken. In de Berregse feestwinkelbranche hoorde ik hierover laatst nog jaloers geroezemoes de kop op steken. “Die SEP in Roosendaal kan ‘r een heel jaar op teren, inclusief 2 maanden Costa de del Wit-ik-veul, maar als wij hier een dubbeltje voor een oud gordijn te veel vragen kijken ze je mopperend en met een vuil oog aan.”
Toch probeer ik in mezelf onze krabbetrots overeind te houden, want al heeft de Peperbus al tig jaar hetzelfde kinderlijk ogende wel erg simpele “pak” aan, wij profileren ons toch nog steeds onder de zeldzame noemer van één groot Vastenavendfeest. Wat heeft Roosendaal daarop te bieden? Terwijl ik aan m’n sikje friemel fluistert mijn geest me in: “Talrijke, gevarieerde LOSSE ávond-, …óchtend-, míddag- én nachtfeesten, welke allemaal samensmelten in één bruisend carnaval. Daar is de 21e eeuw al 10, 20 jaar vóór het jaar 2000 begonnen en hoeft men gelukkig die totaal-uit-tijd-term “Vastenavend” niet meer als folkloristische ballast mee te blijven torsen, want als er íets is wat níet feestelijk klinkt is het dát wel.

Mijn mooie dag die zo veel beloofde is al vroeg gekweld. Langzaam dringt het besef in me door: “Het leven van een Berregse Kunstenaar gaat niet over Roosen(daal)!” Om me af te reageren slenter ik gezapig de trap af naar m’n atelier, pak mijn kwasten en penselen en laat ze op het doek communiceren met veelkleurige verf. Tussendoor denk ik aan 12 kilometer verder, oostwaarts, het Brabants landschap in. Aan Roosendaal, aan Tullepetaonestad… aan Rosada-city.
Ik voel dat ik tegen mijn natuur in druis. Ik schilder Berrege maar ik denk aan Roosendaal. Ik kan het niet loslaten. ’T BLÈFT KUNST. Hoe kómen ze erop … en nu snap ik ook dat het tijdelijk lenen van ons motto “Leut is Troef” niet meer en niet minder dan een geweldige publiciteitsstunt was. Doordacht opgezet, subtiel uitgelokt en ’n jaar later met veel raffinement uitgewerkt. GE-WEL-DIG! Applaus waardig! En zie het effect ervan. Dit jaar is ons originele Bergs motto 2007: “Vastenavend, wa d’n sprookje !” Ze hebben het plots begrepen en in hun onmacht gaan ze het hier dus nu óók zo proberen! Roosendaal lacht zich een tullepetoeter. De bekende ezel der aanstoots heeft er een forse blauwe plek op het Berregse scheenbeen bij, en ik besef dat het zijn laatste niet zal zijn.
Gepassioneerd meng en streep ik door en op het doek voor me krijgen, naast kleurige krabben, de Peperbus en de Gevangenpoort vorm. Echte symbolen voor het Berregse carnaval, merk ik ontredderd op. Peper erbij omdat het amper nog te pruimen is en gevangen achter een potdichte poort van eigen ondoordringbare tradities.
“’T BLÈFT KUNST”, .… maar waarom nou in Roosendaal… en NIE IER? Ik heb behoefte aan frisse lucht en zet het raam naast de schildersezel wijd open!!
Aan alles ruik je het… CARNAVAL zit weer in de lucht. Maar één ding valt me nu pas op. Die wind, die frisse wind…die met carnaval doordrenkte wind, komend met forse windstoten tot spontane stormkracht … die komt pál uit het oosten. Van daar. Vandaar! En met genoegen snuif ik hem op.
Is verbaal geschilderd: PIET KASSO, kunstschilder te Bergen op Zoom
(Ps: Gevraagd: Aantrekkelijke atelierruimte in Roosendaal.)
Beste Tullepetaone,
Ik wil bij deze zo via deze site me zelf wat beter voorstellen. Om het gemakkelijk te houden en leesbaar voor iedereen zal ik het gewoon mijn beste Nederlands schrijven in ieder geval.Mijn naam is Jamy Rockx en ik zal het aankomende carnaval jullie nieuwe narreke worden en dan wel als Nar Sjimmie. Ik ben geboren op 8 mei 1977 thuis in de Dahliastraat als het zoontje van Adje Rockx en Ria Rockx-vanTrijp. Zo’n 4 jaar geleden ben ik op m’n zelf gaan wonen in de Spoorstraat. Daar woon ik samen met mijn vriendin Suzanne. Die is docente op een school voor speciaal onderwijs in Breda.
Naast mijn vader en moeder heb ik ook nog een broer..Davy.. Maar ja die is na zijn studie blijven hangen in Lisse, je weet wel daar bij het Keukenhof. Die zullen ze hier in Roosendaal dus niet zo snel zien, ben ik bang. En dat vind ik eigenlijk wel jammer.
Ik heb na de Josephbasisschool met goed gevolg te hebben afgerond de grote stap naar het Gertrudis gemaakt. Met veel bloed zweet en tranen heb ik daar mijn VWO-diploma gehaald. Daarna ben ik Milieukunde gaan studeren op het HLO in toen nog Etten-Leur en Breda. Tijdens mijn afstudeerstage bij een akoestisch adviesbureau (januari 2000) heb ik waarschijnlijk een goede indruk achtergelaten, want inmiddels zo’n 6 jaar later werk ik nog steeds bij dat bureau, namelijk Greten Raadgevende Ingenieurs in de Parklaan te Roosendaal, waar ik mij voornamelijk bezig hou met lawaaibeheersing (geluidsonderzoeken met betrekking tot milieuvraagstukken) en sinds kort ook luchtkwaliteitsonderzoeken. Inderdaad onder andere fijnstof berekeningen.
In mijn vrije tijd hou ik me bezig met muziek maken en dan voornamelijk slagwerk. Ik speel drums bij Wicky (rock ‘n dance) en Squander Squad (Folkrock). Daarnaast ben ik ook lid van de Verbrasband, waar ik tot dit jaar de kleine trom heb gespeeld.
Dit jaar zal ik dus voor het eerst als Nar van Tullepetaonestad het grote feest ingaan en daar heb ik heel veel zin in.
Ik zie jullie allemaal heel snel!
Groeten,
Jamy ofwel Nar Sjimmie
Beste mense vanTullepetaonestad !
Da aar ik nie verwagt, een stukske schrijve vor de Tullepetaonse Pennestreeke.
Mar ik doen me best! Hier sprikt ut Tullepetaonse Nonneke va de Dijke. Den irste week van et jaor 2007, kreg ik al wir de kriebels as ik aon et carnaval denk.
Dan zijn er alemaol leutige mense,die meej mekaor veul leut maoke, en een lekker pientje drinke.
Nog effekes dan gaon de twee Nonnekes op 27 januari de stad wir in om meej veul leut de Kraant rond te brenge.
We probere wir zoveul op te hale vor het goeje doel. As da gebeurt is hemme we in de danssalon Rottier wir een gezellig feest. Lekker daanse meej mekaor en dan goan ze telle. Wa is tur opgehaolt dees dag in Tullepetaonestad.
Wij as Nonnekes zij al aardig bekend in de stad van de Tullepetaone, veule mense sulle oons al aardig kenne de nonnekes met de sexsie panty benen.
We vinne ut prachtig um de mense te late geniete,er word veel gelache um ons ,want sulke Nonnen sie je nie veel
meej zukke sexy benen.Vur oons as Nonnen is un mooie tijd aon gebroke, Carnaval in Tullepetaonestad .
‘t Nonneke.
© 2007-2010 www.tullepetaonestad.nl i.s.m. www.tullepetaon.net